Uinfire B68 1*AA/14500 Zooming Flashlight

Few weeks ago I've received yet another flashlight delivery from FastTech.com. This time it was a budget SK68 clone sold for under US$6, branded as "Uinfire B68". My first zooming flashlight after some 30 odd years! Back in the happy days of former Yugoslavia, my favourite flashlight was old skool tin-bodied "Varta" 2*C reflector zoomie with No. 222 incan bulb...

Skimpy packaging quickly gave way, revealing one black, mean, Klingon-ish looking but surprisingly small 1*AA/14500 light sabre:

To be honest, holding my B68 for the first time felt like holding a brick: this thing surely wasn't designed to meet any ergonomic standards! "Tactical" crenelated bezel and aggressive cooling fins (latter being positioned in the wrong area, anywayz) sported some rather sharp edges left from machining. A pad of steel wool came in handy to sort out the imperfections, to make the flashlight more pocket- and finger-friendly and of course to bring that much desired worn-out anodizing look;) Black HA coating proved to be quite tough to remove, so I was forced to use very coarse grade of steel wool, commonly used for kitchen pan scouring. If you're doing this, be sure to protect the plastic lens from scratches (with masking tape or similar).

Only later I've discovered that shape of B68 perfectly supports the type of hold intended for the purpose of striking, but this type of usage won't be elaborated any further. After all, this small flashlight shares a genealogical line with the famous Nitecore Extreme...

Company logo and model name, laser-etched.

Out of sheer boredom I've unscrewed the bezel ring and left it to sit for some 10 minutes in a plastic cup with a household-grade drain unclogger (liquid alkali gel), so anodizing went away completely and, after some rinsing, bare satin finish aluminum surface saw the bright daylight. Unfortunately I haven't been able to remove the lens before de-anodization, but this glued-in PMMA aspheric withstood the process heroically and without any visible surface marks. (If you're messing with drain cleaner, protect your skin and eyes properly).

My sample of B68 has a solid pill, i.e. emitter board is fully backed by a wall of solid aluminum. This fact translates to considerable modding potential, since you can apply thermal paste under the original emitter board and tighten it onto the pill wall with screws, or go for a custom copper board to reflow the LED onto. After managing to remove the original plastic retaining ring intact, I've swapped the original 1-mode driver for 5-mode FT replacement (read further for details) and applied electrically non-conductive Chillaramic thermal paste under the board and on the outside threads of the pill, while keeping the stock emitter/board combo. One shim was placed under the driver to ensure firm contact with negative pole (battery tube). After this mod, my B68 is getting warm quicker than stock version and sustained use even in High mode shouldn't be a problem any more.

When fully defocused, B68 produces a "full moon" (hotspot-less, blobby) flood. Or, when fully focused, it projects a very tight, dense and crisp square-shaped hotspot - actually a projection of a square LED die. Between these two extremes are oft-forgotten but quite useful transitional stages. B68's beam quality is good, with minor ring-shaped artifacts (outside the beam itself, which are visible only on the white wall at short distance). Aspheric lens is clear acrylic glued to the bezel ring, manufactured without scratches or other defects visible to naked eye. LED tint is cool white, with max. OTF luminous flux somewhere around 120lm, maybe a bit more. On my sample, focusing action was smooth right out of the box. Instead of elastic steel C-ring common to "original" Sipik SK68 and some of the clones, my Uinfire employs one slightly lubricated rubber O-ring to keep the desired amount of friction and to smoothen the zooming movement. This solution works OK. With some practice, I've managed to repeatedly perform full focusing and de-focusing in an overhand (a.k.a. police/tactical) grip with ease, using one hand only.

Slightly annoying thing I've noticed is a substantial free play between zooming head and a part of flashlight body where the pill is located, which allows the head to wobble a bit from side to side. In reality this doesn't seem to affect the beam quality at all. In the future I might place a layer of plastic film or a small sheet of beercan tin there to elliminate wobbling, but for now I'm comfortable with it as it is. Sliding mechanism is very straightforward but it requires a bit of cleaning and a very small amount of silicone grease from time to time, to maintain soft and smooth zooming. From my experience with this SK68 clone, too much grease almost completely elliminates the friction and this can be annoying, as head starts to slide by itself due to its weight.

This little bugger is bright even with a stock single-mode driver and on a diet of freshly charged white Eneloops. These NiMH rechargeables keep their charge long, have low voltage sag and are notorious for their ability to deliver and withstand enormous drain currents, so I prefer them over any alkaline battery available. I don't have any 14500 Li-ions at the moment, so I haven't tried them. My 5-mode FT replacement driver doesn't support 4.2V, although stock driver supposedly handles this voltage easily, with stunning results and a bit more excess heat...

Magnified Cree XP-E emitter, viewed through the aspheric lens.

Tailcap current measured with original single-mode driver and one freshly charged Eneloop battery  reads exactly 1.5 Amps. After some thermal improvement and a driver swap (FT 0.9-3.6V, 550mA, 5-mode driver installed) tailcap current went up to devastating 2.15 Amps in High mode. I'm not sure how this improvement exactly relates to OTE lumens, but a beam produced by a tiny XP-E emitter looks a bit brighter than before. It should be mentioned that there's also a stock 3-mode (Lo-Hi-Strobe or similar) B68 version available on FastTech.com.

Both stock and replacement driver failed to provide a stable light output when NiMH batteries were used, so expect the brightness to gradually decrease with elapsed time when you use this battery chemistry, and always provide a fresh battery for maximum possible output. As I have a serious doubt that alkaline batteries can deliver 2+ Amps (at least for any sustained period of time), I'm planning to stick to Eneloops for the time being, and perhaps sometime reinstall the stock driver and go the Li-ion path... Runtimes in High mode are modest: I reckon no more than 60 minutes on 2000mAh battery, estimated.

New driver allowed for lower consumption in Med and Low modes (around 5 hours in Low) so it significantly contributed to EDCability of this flashlight. Besides all other brand name single-cell flashlights that I currently own, I've never imagined carrying a cheap Chinese zoomie as my regular every day carry flashlight, but after a week of extensive use I've realized that B68 isn't a cheap toy, but a worthy and versatile companion which effortlessly covered most of my daily lighting needs.

B68 with bezel ring and lens removed ("mule" config): Emitter board is retained by a press-fit plastic ring (white) and thin stainless steel disc, with plastic insulation shim placed underneath (not visible on this photo). Not the best solution imaginable, but it still works.

My subjective judgement is that stock B68 usefulness ends with a 100-meter mark in an urban environment with moderate light pollution, and (obviously) more in a complete darkness. Therefore I'm planning to take it with me on my next visit to the countryside and enjoy playing with it in dark night sky and scenery. Fully focused beam (although with reduced lumen output due to inevitable light losses) is tight and dense enough to produce a very pleasing "light sabre" effect even in mildly foggy air - one feature of this flashlight which is very desirable for the inner child in all of us, he he;)

B68 can tailstand with ease. I've removed the clip and plugged the screw holes which normally enter the battery compartment.

Tailcap of this flashlight is occupied by a reverse clicky switch of unknown origin and quality. Reverse clicky practically means that you need to turn the flashlight on ("hard click") and then lightly tap to cycle through modes - that if you're using a multi-mode driver. There isn't any "momentary on" with this type of switch. Outside surface of the tailcap is smooth and this could pose a problem if you tend to over-tighten it: in one instance I've ended up using a piece of bicycle inner tube to gain some friction and be able to unscrew the tailcap. Luckily I didn't have to use pliers or vise...

I don't see a way to remove the switch for inspection or repair without damaging it, since it's a press fit. I can't even tell if black plastic disc visible from inside is a part of the switch itself, or a separate retainer disc of a sort. All I can say is that switch still works, knock on wood... Switching action is firm and crisp, without any grinding or sticking. Also there's no flickering during mode change, so contact surfaces must be still clean and intact (keeping my fingers crossed on this, considering the 2.15A tailcap current). Since rubber boot is somewhat recessed - obviously to make B68 tail-standable - it takes some effort to turn the flashlight on/off if you have stubby fingers or a habit to operate the switch with your thumb only. As some specialized forums say, replacement tailcap boots are quite hard to find due to non-standard dimensions. As a preemptive measure to fight any possible corrosion/arcing/unusual wear problems that I've encountered with couple of my crappy Chinese "Police" flashlights, I've applied a squirt of fine contact spray to the inner components of this switch. Note that this is not WD40 or similar general purpose penetrating oil, but a special product intended for fine electronic components, which neither contains hard acids/alkalis nor does it attack rubber/plastics. It instead leaves a very thin protective film on contact surfaces.

Supplied pocket clip is short and way too rigid, so I've found it only partially useful. It eventually ended up in my junk drawer, together with two gold-plated (sic!) Allen screws. Screws are thread-locked and their removal is best performed using a suitable, good quality Torx key (T6, IIRC), because average Allen key may slip and mess up the removal. Another problem is, if you decide to remove the clip and screws permanently, threaded screw holes go all the way into the battery tube, totally ruining the water/dustproofing, so I've screwed in the tips of two black polythene bead ties into the holes and cut them level with the flat surface where the clip attaches to the flashlight body. Holes plugged - problem solved!

Attaching a lanyard cord is very straightforward, since there are seven holes drilled through the tail grip ring solely for this purpose.

Until I decide to buy 14500 battery and charger, my explorations are aimed towards gaining multi-battery capability and higher voltages, while staying with perfectly safe NiMH chemistry...

 

Experiment in progress: 2*AA, ten percent more lumens but - no switch!

(Extension tube is in fact Smiling Shark SS-5002 flashlight body)

As I've read on BudgetLightForum, 2/3*AA versions are possible with use of battery tubes from certain cheap knock-off hosts, but increase in brightness in a 2*AA config is negligible compared to stock 1*AA. It also seems that Ultrafire C3 2*AA extension tube (otherwise a great product) unfortunately isn't fully compatible with this flashlight due to different major thread diameter on the male side. I'm not sure, but still it's on its way from China:)

UPDATE (13 DEC 2014): My Ultrafire C3 extension tube purchased on FT arrived from China, but unfortunately it WOULD NOT WORK with this flashlight. Relevant thread diameters on both sides  of the tube are OK, but thread pitch isn't (flashlight has coarse threads and extender has fine). Bummer!:(

UPDATE (19 DEC 2014): During use in the past days my B68 sustained three quite heavy knocks due to careless handling and my utmost clumsiness. Those were falls from height ranging 0.5m to 1.2m onto ceramic tiles, tarmac and terazzo flooring respectively. Flashlight still works as new. Minor dents were corrected with small files and steel wool.

UPDATE (10 AUG 2015): Finally got the Li-ion version finished! Main modifications and additions include:

1. New mineral glass lens from FT, epoxy-glued in place (buyers beware: this replacement glass lens is both wider and deeper than stock PMMA and unfortunately has a bigger focal length, so it requires LOTS of grinding, fitting & shimming to produce a desired small, crisp LED die image),
2. Increased aperture diameter of the bezel ring (in order to accomodate the new lens and to allow more light to pass through),
3. New XP-E emitter with (hopefully) higher luminance bin (from FT: the original one was ruined in a petrol de-doming fail!),
4. Stock (FT B68) 3-mode driver ("High">"Medium">"Strobe", no-memory) with Li-ion support (above-mentioned 5-mode driver went into my Dad's B68 to be used with NiMH and alkalines only),
5. Chillaramic thermal compound under the emitter board,
6. One protected JetBeam 14500 Li-ion battery (true 750mAh),
7. Rigid and pocket-unfriendly pocket clip is back on, to serve as the anti-roll device and lanyard attachment point. Note that new lens protrudes forward, so the bezel-standing capability is lost. Awful OEM gold-plated Allen screws are now gun black.

Flashlight gets warm within half a minute in High mode (gets unsafe to use after some 3 minutes, heh), but it now produces very tight and dense needle-shaped beam desired for a long throw. Not so EDCable as it was before, but IMHO still worth the work-hours and investment - mostly due to its uniqueness and "wow factor"...

 

 Much larger optical aperture and new lens

New XP-E emitter (aperture in steel retaining disc is also widened)

Plastic shim under the bezel ring (new lens has a longer focal length)
 

With clip and lanyard attached

>>> to be continued <<<

"Smiling Shark" SS-5002 (1xAA) mini-recenzija

Danas su mi poštom stigle dve low-end lampice ovog kineskog proizvođača prilično bizarnog imena. Kupljene su onlajn (miniinthebox.com) po ceni od US$7.98 za par, poštarina uračunata.

Razlozi zbog kojih sam naručio baš SS-5002 su pre svega prijemčiv dizajn, vrlo kompaktan EDC format, tzv. "head twisty" prekidač (navojna glava - vrlo jednostavno rešenje, ali neuobičajeno za modele iz najnižeg cenovnog razreda) i svuda dostupne baterije (1xAA).

Jeftini kineski proizvođači u svoje modele džepnih svetiljki najčešće ugrađuju klasične elektromehaničke prekidače, smeštene u zadnjem delu (tzv. "tailcap clicky"), koji sadrže komponente sumnjivog kvaliteta i čiji vek trajanja je obično vrlo kratak. Kada se takav prekidač pokvari, vrlo su male šanse za njegovo ponovno osposobljavanje ili nabavku zamene. Ovaj tip prekidača takođe implicira taktički hvat ("policijski", engl. "overhand grip"), koji ne odgovara svim korisnicima i svim načinima primene lampe.

"Head twisty" (navojna glava) je bazično i pouzdano rešenje koje može da radi veoma dugo uz minimalno održavanje (periodično čišćenje navoja i podmazivanje zaptivke). Kod lampi sa ovakvim rešenjem prekidača, uobičajeni hvat je "mačevalački" (engl. "underhand", "sword grip"). Nasuprot uvreženom mišljenju, lampe sa ovim tipom korisničkog interfejsa uglavnom mogu da se uključe i isključe jednom rukom (istini za volju, to zavisi od ergonomije lampe, uvežbanosti korisnika i razrađenosti navoja i zaptivke). Kod SS-5002 je primenjeno najprostije moguće rešenje: twisty prekidač i samo jedan režim rada. Jeftina, lepa i pouzdana lampa - ima li šta bolje?!

No, pređimo na činjenice.

Lampice su stigle u uobičajenom roku, u zajedničkoj poštanskoj koverti, upakovane svaka u svoju jednostavnu kartonsku kutijicu i polietilensku pucketavu foliju. Uz svaku lampu se isporučuje dodatna oprema u vidu viska za ključeve. Nema zakačke za džep ni rezervne gumice (što se gumice tiče, ne bi mnogo značilo ni da je ima - čitajte dalje i otkrićete zašto).

 

Dizajn lampe je prilično "mašinski" ali ipak vizuelno atraktivan. Ukupna dužina je samo 83mm, a prečnik 20mm (veoma kompaktne dimenzije u svojoj klasi). Lampa bez baterije je veoma lagana (23g), iako bi se prema "masivnoj" spoljašnjosti reklo da je znatno teža.

Vide se tragovi mašinske obrade i na cilindričnim površinama i na fasetnama, poneka jedva primetna greška u anodizaciji (površina je solidna "zrnasta" polumat, po debljini prevlake gotovo sigurno klase II), i tu obzirom na cenu nema ništa posebno da se zameri.

"Staklo" je organsko, od akrilatne plastike debljine oko 0,5mm. Specifikacija lampe na sajtu prodavca spominje samo termin "glass", što može da bude zbunjujuće. Ispod stakalceta nema zaptivne gumice niti je ono zalepljeno, što znači da na ovom mestu lampa propušta vodu i prašinu.

SS-5002 može stabilno da stoji na zadnjem delu. Doduše, situacija se menja ako držite zakačenu alkicu ili priloženi privesak za ključeve. Lampa dobro leži u ruci i njena težina je dobro izbalansirana (težište je blago pomereno ka zadnjem kraju, za koji normalno hvataju prsti). Oblik tela lampe pogoduje njenom držanju u ustima, ako je potrebna "hands-free" upotreba (kao i kod ostalih sličnih lampi, nemojte stiskati anodiziranu površinu zubima jer je po tvrdoći najsličnija keramici, a usluge zubara su prilično skupe...)

Iako glodane fasetne, koje ovoj lampici daju interesantan šestougaoni "mašinski" izgled, donekle mogu da pomognu pri rukovanju jednom rukom, one na žalost ne mogu da spreče kotrljanje cilindričnog tela po ravnoj površini. Radlovana ("čekirana") površina na sredini glave je mogla da bude malo šira i agresivnija, što bi znatno olakšalo jednoručnu upotrebu.

 

Print na boku tela lampe je veoma sitan i precizno urađen (nanet verovatno laserom), ali sa greškom u spelovanju ("Super Birght" umesto "Super Bright"), što me je dovelo u nedoumicu - da je ovaj kiks znak da sam dobio falševe, ili je to samo uobičajeni kineski "engrish"??! Poznato je da u Kini uspešne proizvode beskrupulozno piratuju i "štancuju" konkurentske firme, sve sa originalnim logoom! Nisam imao vremena da utvrđujem autentičnost mojih primeraka, ali na donjoj slici se pod uvećanjem vidi logo i kvalitet površine.

Za razliku od početnog optimizma izazvanog eksterijerom lampe, prvi utisak pri rasklapanju nije bio baš najpozitivniji. Evo i zašto. Navoji su dosta krupnog koraka, trougaonog profila i anodizirani, ali prilično grube površine i suvi kao barut, pa je grebanje "metal o metal" pri odvrtanju glave prilično neprijatno i izaziva žmarce. Zazor u navojima je na obe lampe izražen (glava se bukvalno klati levo-desno), a zaptivna gumica praktično ničemu ne služi, jer je vrlo tanka i glava lampe je uopšte ne dodiruje (ovo doprinosi osećaju velikog zazora u navojima i ubija svaku nadu da lampa bar negde dihtuje). Jedna od gumica (vidi sliku dole) bila je i napukla. Navoj je dosta kratak (jedva 5 navojaka, od kojih 3,5 efektivno drže glavu). Čeona (kontaktna) površina tela lampe obrađena je grubo i neravno, a njena oštra ivica mestimično može da poseče.

Unutrašnjost tela, u koju se smešta baterija, na obe lampe je prljava i korodirana. Na dnu se nalazi solidna, konično motana opruga, ali je zbog nečistoće nejasno kakav je kvalitet njenog kontakta sa telom. Opruga na svom širem delu ima oštar završetak koji mi je uporno cepao plastični omot baterije, što mi lampa nikada do sada nije radila (izvesno je da se baterija obrće u telu prilikom uključivanja i isključivanja).

Očistio sam navoje starom četkicom za zube, a naslage korozije u baterijskom prostoru čeličnom vunom, i zatim lagano naprskao unutrašnjost sa WD40 i prebrisao krpicom. Gumica na telu je zamenjena novom, debljom (NBR gumica za vodovodnu slavinu, prethodno navučena na štap i stanjena uz kvašenje šmirglom "600"). Na lozu i gumicu nanet je obilan premaz silikonske masti, da smanji trenje i osigura vodonepropusnost. Poboljšanje funkcije je bilo trenutno. U toku je period razrade, a zatim sledi novo čišćenje i podmazivanje, što bi trebalo da na duže vreme reši problem trenja i dihtovanja (bar na ovom mestu). Deblja gumica je takođe dobro nacentrirala glavu, poboljšala kvalitet kontakta i u potpunosti rešila problem zazora u navoju.

Pokušao sam da čačkalicom pomerim štampanu pločicu drajvera (koncentrični kontakti su vidljivi na slici dole), da bih proverio da li je zalepljena u glavi (tzv. potted pill), a ona se na prvi dodir zarotirala... Sve komponente su ispale iz glave kada sam je udario o dlan (isto bi se desilo i da sam pritisnuo staklo ka unutra)! Ovakva "slobodna" montaža komponenti glave kod ozbiljnijih lampi i nije tako loša stvar, jer ostavlja mogućnost modifikacije.

Dakle, kapsula koja sadrži drajver i LE diodu nije učvršćena u glavi lampe, već se ceo sklop zajedno sa reflektorom i sočivom drži utisnut pomoću pritiska pozitivnog pola baterije sa donje strane. Koliko mogu da primetim, reflektor naleže na donji deo providne epoksidne obloge LED, a ne na njenu pločicu, međutim ovo može da se lako koriguje sa par poteza okrugle turpijice. Pri pritezanju glave baterija potiskuje kapsulu i reflektor prema sočivu, i time ih verovatno opterećuje i deformiše. Zato pažnja: ako se pretera sa pritezanjem pri uključivanju lampe, može doći do oštećenja unutrašnjih delova glave ili do nagnječenja baterije (treba imati meru i sa pritezanjem prestati čim se pojavi svetlo!) Ovaj tip lampi neki nazivaju "drobilice baterija" (engl. "battery crushers"), mada sam gotovo siguran da bi kod SS-5002 do oštećenja pre došlo na osetljivim i neučvršćenim plastičnim delovima (kapsula i reflektor) nego na bateriji...

 

Prema merenju koje sam uradio digitalnim unimerom, struja koju SS-5002 vuče iz baterije je 88mA (Kodak Xtralife alkalna 1,5V), odnosno 116mA (Sanyo Eneloop Ni-MH 1,2V); obe baterije su pri merenju bile srednje pune. Za Ni-MH bateriju ovo je relativno blago opterećenje, a teorijska autonomija rada lampe (baterija kapaciteta 2000mAh) bi bila oko 17 časova.

Gotovo sam siguran da ugrađeni tip drajvera nema regulaciju, jer sa padom napona alkalne baterije sasvim očigledno opada i količina raspoložive svetlosti (sa Ni-MH baterijom je malo drugačija situacija, jer je kriva pražnjenja skoro horizontalna). Kada izmereni napon (neopterećene) alkalne baterije dostigne nešto iznad 0,9V, LED daje veoma malo svetla i povremeno ne može ponovo da se upali. Ovaj drajver je ipak klasični, jeftini kineski no-name, koji radi u rasponu od 0,9 do 1,5V, a ne tzv. Joule thief ("battery vampire"), koji može da troši bateriju bukvalno do kraja. Činjenica da drajver prestaje da radi na približno 0,9V čak je i povoljna ako se koriste Ni-MH baterije, jer sprečava njihovo duboko pražnjenje i oštećenje...

Rasklopljena kapsula izgleda kao na slici dole: levo je LED na svojoj pločici, a u unutrašnjosti je drajver sa svojim komponentama. Kućište kapsule je od tvrde crne plastike sa spoljašnjim prečnikom 16mm, bez navoja. Na delovima kapsule nema tragova lepka, sve je sklopljeno pritiskom. U unutrašnjosti glave navoj ima dužinu oko 20mm, zatim sledi glatka površina, a na samom vrhu je unutrašnji obod (bez urezanog kanala za zaptivku) koji drži staklo.

Svetleća dioda (LED) je generička kineska 5mm sa jako kratkim sočivom koje praktično ne fokusira svetlo, pa je ugao zračenja oko 120 stepeni. Ovakvo jeftino rešenje je sasvim tipično za lampe ovog cenovnog razreda. LED daje oko 15lm sa svežom alkalnom baterijom i tehnički nema nikakve veze sa oznakom "3W" koja je izgravirana na telu lampe. Dioda je dobro centrirana u plastičnom reflektoru. Tokom rada nema osetnog zagrevanja glave, mada se sam emiter verovatno zagreva. SS-5002 nema vidljivih rešenja za odvođenje toplote sa diode, čak šta više ona je okružena plastikom, ali pretpostavljam da za ulaznu snagu od oko 0,13W hlađenje i nije neophodno. Ipak, za ovaj tip no-name emitera sigurno ne važi projekcija radnog veka od 50.000 radnih sati.

Nisam imao vremena da odlemljujem provodnik i merim struju koja protiče kroz emiter, ali neke vrlo slične 1xAA "Police" lampe gde sam to radio imale su vrednost struje kroz emiter oko 35mA, što je za diode od 5mm situacija blagog overdrajva, ali je opet premalo za bilo kakvu ozbiljniju modifikaciju. Jedino bi možda neka od novih, super-efikasnih "Nichia" 5mm dioda mogla tu da nađe svoju primenu.

Boja svetlosnog snopa je hladno bela, dosta neprijatna za oko (vuče prema plavoj, rekao bih da je CCT preko 7000K), ali snop ima geometrijski lepo definisanu centralnu tačku i spoljašnji krug bez izraženih nepravilnosti (vrlo dobro za ovu cenu!). Fotografija ispod je snimljena u režimu AWB i na žalost ne predstavlja verno ono što vidi oko: u stvarnosti prstenovi koji su vidljivi na slici ne postoje, centralna tačka nema tako blag prelaz ka periferiji snopa, a nijansa svetla je daleko hladnija.

Završio bih recenziju dobrim i lošim stranama ove lampice, koje bi opet trebalo posmatrati relativno, u odnosu na cenu koštanja i u poređenju sa sličnim proizvodima  na tržištu.

Dobre strane:

• pouzdan način uključivanja i isključivanja (lampa nema klasični mehanički prekidač, koji je gotovo 100% prisutan kod drugih proizvođača u ovom cenovnom razredu)
• veoma mala dužina i masa u odnosu na slične lampe 1xAA formata
• privlačan dizajn i pristojna ergonomija, lampa stabilno stoji na zadnjem delu
• solidna mašinska obrada i anodizacija spoljašnjih površina (klasa II)
• kvalitetan svetlosni snop
• lampa je podesna za "host" ulogu (modifikacije manje snage)

Loše strane:

• relativno kratak navoj na telu lampe, veliki zazori u navojima
• fabrički nepodmazana mesta trenja
• potpuna nezaptivenost lampe, koja se prodaje kao vodootporna (razlozi: neadekvatne ili nepostojeće gumice)
• korozija i prljavština u telu lampe (posledica ovoga je verovatno slabiji kontakt sa oprugom "minus" pola)
• kapsula i reflektor su izloženi pritisku/sabijanju pri agresivnijem zatezanju glave lampe, do te mere da je pri prestezanju moguće njihovo oštećenje
• nema regulacije (jačina svetlosti opada proporcionalno padu napona baterije)

Iako su obe lampe radile "pravo iz kutije" (tj. čim se u njih stavi baterija), na njima su bile očigledne serijske nedorađenosti koje izazivaju slab kontakt (treperenje svetla) i mogu vremenom da dovedu do potpunog prestanka rada. Od toga su najkritičniji prljave površine, veliki zazori i nepodmazanost u navojima. Dakle, ako želite punu funkciju i pouzdanost, potrebno vam je nešto znanja, vremena i materijala. Trebalo mi je oko 2 sata rada za kompletno čišćenje, doterivanje i zaštitu navoja i kontaktnih površina, modifikovanje i ugradnju 2 nove O-zaptivke (iza navoja i ispod stakla), fiksiranje kapsule u glavi (teflon-traka), podmazivanje (silikonska mast) i razradu.


Ipak, uz odgovarajući 16mm drajver i ekonomičan "power LED" emiter, ni trenutka ne bih oklevao da iskoristim telo ove lampe kao osnovu ("host") za neku ozbiljniju modifikaciju. Twisty 1xAA lampica sa 40 lumena, solidnim trajanjem baterije, bez zagrevanja i sa usmereno-difuznim snopom - ima li šta bolje?;)




------------------------------------------------------------------------------------------------
     UPDATE (07-07-2014):
------------------------------------------------------------------------------------------------

Konačno sam kompletirao XM-L verziju ove lampice, koristeći toplo-beli emiter, 5-modni PWM drajver bez memorije i aluminijumski reflektor. Komponente su stajale u fioci par meseci, a koliko se sećam sve su naručene sa FastTech.com i stigle su regularno.

Iako mi je prvobitna namera bila da uz ostale "ozbiljne" komponente pribavim i mineralno staklo sa antirefleksnim slojevima, u nedostatku dobre ponude gorepomenutog (i u uobičajenom cajtnotu) ostavio sam na lampi originalno akrilno stakalce. Ono je doduše moralo da bude zalepljeno epoksidnim lepkom, da bih sprečio ulazak vode i prašine. U postupku je došlo do manjeg prljanja akrila, naravno sa unutrašnje strane (u skladu sa Marfijevim zakonima i pratećim postulatima) ali brljotinu sam dosta uspešno očistio 80% etanolom i mekom krpicom dok se lepak nije stvrdnuo, na sreću uz minimalno grebanje osetljive plastike.

Otvor na reflektoru je trebalo dosta proširiti da bi mogao da se postavi preko  emitera, jer je originalno namenjen za znatno manji XP-G. I spoljašnji prečnik reflektora je bio preveliki, pa sam morao da skinem skoro 1mm materijala da bi reflektor ušao u glavu lampe. Ove poslove su odradile male profilne turpije, uz što precizniji rad i maksimalan oprez da se ne kontaminira reflektujuća površina (sa obe strane sam zalepio farbarsku maskirnu traku). Nakon dorade sam ipak morao da uklanjam opiljke i prašinu komprimovanim vazduhom, ali bar nisam uprljao reflektor prstima.

Fizičko povezivanje delova i tzv. "termalni most" (neophodan za odvođenje toplote emitera) odrađeni su potovanjem (engl. "potting"), ili prosto rečeno zalivanjem unutrašnjih komponenti glave mešavinom dvokomponentnog epoksidnog lepka ("Bison 5-minute epoxy") i finog Al2O3 praha ("Elektron" abrazivni prašak). Zbog ovog metoda sklapanja nemoguće je naknadno otvaranje lampe bez oštećenja delova, ali se zato toplota stvorena radom snažnog XM-L emitera i elektronike na većoj snazi vrlo brzo prenosi na telo lampe a zatim u okolnu sredinu, hladeći i štiteći ove vitalne komponente. Gusto zamešena masa od epoksi-lepka i finog praha aluminijum-oksida odlično provodi toplotu i ujedno je električni izolator - upravo ono što je potrebno za ovu namenu. Treba paziti da se za ovu svrhu ne koristi tzv. "tečni metal" (služi npr. za opravke blokova motora), koji je takođe na bazi epoksidne smole, ali sadrži metalni prah i električno je provodljiv!

Sastojke mase sam zamesio do gustine ređeg dečijeg plastelina, oblikovao približno valjkasti komad (potrebno je kvasiti prste jer se lepi) i ubacio ga između pločice emitera i štampane ploče drajvera, pazeći da elektronika drajvera bude dobro pokrivena (po potrebi utiskivati masu manjom odvrtkom ili sličnim alatom!). Grubo sam podesio razmak između pločica (na mojoj lampi iznosi cca. 13 mm), dodatno uobličio masu, ubacio sve delove u glavu i zatim lagano ušrafio drugi deo lampe, da bi masa pod pritiskom ravnomerno popunila unutrašnjost. Nakon oblikovanja lepka treba dobro oprati ruke (ili koristiti hirurške rukavice)  jer se radi o otrovnoj materiji.

Prvih pola se masa najbrže stvrdnjava i to je moguće ubrzati dejstvom toplote, pa sam grejao lampu fenom za kosu (položaj prekidača "1") i za to vreme nekoliko puta odšrafio glavu da bih čačkalicom skinuo neznatni višak mase koja je izlazila kroz zazor i rupice na pločici drajvera. Pre ostavljanja lampe da prenoći za svaki slučaj sam navoj premazao silikonskom mašću, da masa ne bi zalepila dva dela lampe zajedno i blokirala odvrtanje.

Jedini gaf koji sam napravio u postupku sklapanja je u tome što sam zaboravio da stavim podlošku između reflektora i ploče emitera, pa je teoretski moguće da metalni reflektor vremenom napravi kanal u crnoj boji na gornjoj površini ploče emitera i kratko spoji stazice za napajanje, a zatim... PUF! Jedna super-tanka podloška od pergamenta za pečenje bi rešila problem, ali šta da se radi, lampa sada više ne može da se otvara. Nadam se ipak da su svi delovi dobro fiksirani lepkom i da se ovo neće desiti.  Ovo je još jedan dokaz da pre "potovanja" treba isplanirati i najmanje sitnice, jer popravnog nema. Ne pada mi na pamet da otkuvavam lampu da bih omekšao epoksidnu masu i ispravio grešku...

Snop svetla nove lampe je veoma pravilan, zahvaljujući "orange peel" reflektoru. Centralna tačka je veoma intenzivna, široka i difuzna (tipična za XM-L). Snop svojom širinom pokriva korisno vidno polje i vrlo je pogodan za male udaljenosti, kretanje u mraku i sl. Maksimalni korisni domet je 25-30m zbog širokog fokusa. Renderovanje boja je solidno - cenim da je CRI u klasi 80-85, a svetlo svojom toplotom u potpunosti oponaša klasičnu halogenu sijalicu - na prvi pogled se ne može reći da je u pitanju LED izvor (što šokira laike, naviknute na bolesno-plavičasti štih uobičajenih "cool white" emitera).  Jačina svetla je najmanje 150lm po slobodnoj proceni (poređeno sa JetBeam PA01, PA40 i Fenix LD15) i sa kvalitetnom, sveže napunjenom Ni-MH baterijom. Minimalni režim daje između 25 i 30 lumena. Tanki koncentrični krugovi u snopu, vidljivi na donjoj slici, u stvarnosti nisu uočljivi - stvara ih moj fotoaparat.

Drajver nema memoriju i aktivira se uvek u maksimalnom modu, prateći redosled Hi>Med>Lo>Strobe>SOS.

Specifikacija (SS-5002 XM-L Warm White):

Host ---------------- Smiling Shark SS-5002 (MiniInTheBox.com, item #00360539)
Emiter ------------ Cree XLamp XM-L T4-7C 2800-3000K White LED Emitter with 16mm Base (FastTech.com, SKU 1136801)
Drajver ----------- 1-2V (AA/AAA) Linear Booster Flashlight Driver 800mA 5-Mode w/o Memory (FastTech.com, SKU 1127407)
Reflektor -------- Aluminum Orange Peel Reflector for Cree XP-G (Fasttech.com, SKU 1106200)

Merenje struje kroz koju drajver vuče iz baterije (ispravna i napunjena Sanyo Eneloop, 1,2V/2000mAh) daje sledeće rezultate:

Maksimalni režim ----- 2,20A
Srednji režim ------------- 1,15A
Minimalni režim ------- 0,37A.

Izmerene vrednosti pokazuju prilično "grub tretman" baterija, a posledica toga je i kratko proračunsko vreme rada. Po mom mišljenju bilo koje druge baterije osim kvalitetnih Ni-MH sa smanjenim samopražnjenjem (LSD) ovde prosto nemaju šta da traže. Možda bi kvalitetna Li-ion "14500" baterija podnela ovakav režim pražnjenja (struja bi tu svakako bila manja), ali sa njima nemam dovoljno iskustva; nisam siguran ni da li ih drajver uopšte podržava zbog napona od 3,7V.


Nova lampa je (treba li to napomenuti?) od juče moj redovan EDC pratilac i još je u fazi operativnog ispitivanja.

Kratki video-klip sa mog YouTube kanala:

Vidljivi su tragovi nošenja na ivicama. U međuvremenu je pukla zaptivna gumica, pa sam je zamenio novom, koja je takođe morala da bude stanjena brusnim papirom. Još uvek nemam pravu dimenziju ovih gumica za zamenu, a fabričke su potpuno neupotrebljive.

Update (30 NOV 2014):

Navoji su (i pored podmazivanja silikonskom mašću) ostali bez anodizacije i počeli da se troše. Silikonsko mazivo je slabo za podmazivanje između dva metala, a "obične" tehničke masti u principu ne koristim na lampama jer zbog svoje hemije imaju običaj da "pojedu" gumicu. Habanje je naravno povećalo zazor u navojima, pa se dešava da se lampa neželjeno uključi u džepu (doduše na kratko, dok traje pritisak na nju, ali opet baterija se troši). Zato sam na očišćen navoj namotao par krugova teflon-trake, podmazao silikonskom mašću i nekoliko puta prišrafio i odšrafio glavu, da traka "legne" u navoj. Zazora sada nema, glava se ne klati, lampa se ne uključuje u džepu i radi sasvim normalno. Pri stavljanju teflona treba paziti da namotani sloj ne bude predebeo i da traka ne pređe sa navoja na čeonu (kontaktnu) površinu tela lampe, jer teflon je izolator pa lampa ne može da se uključi. Povremeno podmazivanje je obavezno, kao i inače. Ako traka nakon duže upotrebe počne da se krza i otpada, jednostavno se zameni novom.

UltraFire UF-H2b (1xAA) neutral XM-L

Ovih dana sam svoje neveliko slobodno vreme utrošio na još jednu malu zaludnost: prepravku lampe UltraFire UF-H2b sa standardnog "hladnog" XR-E na neutralni XM-L emiter. Lampa u originalu nije imala nikakvu zaštitu od ulaska vode (izuzev jedne zaptivke na poklopcu za zamenu baterije), niti je bilo izvedeno adekvatno hlađenje emitera, pa sam usput rešio i ove probleme.

Pre nego što sam uopšte naručio UF-H2, iz nekoliko izvora sam napabirčio specifikaciju i pročitao bolje recenzije sa neta (BLF, Fonarevka i lisica.pl), kao što i inače radim. U recenzijama se pominju uglavnom iste dobre strane (difuzan i relativno uniforman snop svetla, mogućnost hands-free korišćenja na traci oko glave ili na kvalitetnoj zakački, vrlo male dimenzije, svedostupna baterija "AA" formata i  podrška za Li-ion "14500" baterije, bestepena regulacija jačine, jak magnet za kačenje na metalne površine, solidno vreme rada, dobra izrada), ali na žalost i notorni kiksevi koji se vuku već godinama, a koje proizvođač kao da ne želi da eliminiše. Neke od glavnih mana sam već pomenuo gore, a ono što nije pomenuto je nerealno visoka cena, PWM treperenje relativno niske frekvencije, hladno-plavičasta boja svetla, prstenovi na periferiji svetlosnog snopa (tipični za XR-E emiter) i nedopustivo velika parazitska struja u "stand-by" modu, koja prema podacima merenja sa sajta lisica.pl ma vrednost između 2 i 3 mA (!) i praktično dovodi do potpunog pražnjenja baterije za oko mesec dana, i to ako se lampa uopšte ne koristi. Kako u stvarnosti često biva, i od goreg ima gore, pa se ispostavilo da moja UF-H2 ima još veću parazitsku struju (više podataka na kraju teksta!)

Računao sam da ništa nije idealno i da dobar deo fizičkih mana može da se koriguje prepravkom, a jedan deo reši odgovarajućim načinom rukovanja, pa sam uplatio pun iznos i pošiljke su krenule putem singapurske pošte sa tracking-om. U jednoj je bila lampa (28.50USD), a u drugoj neutralni XM-L emiter na podlozi prečnika 16mm (6.50USD). Pretpostavljao sam da će novi emiter dati malo topliju i životniju boju svetla, širi difuzni snop bez anomalija, i da će moći da se ugradi jednostavno (to se ispostavilo kao uglavnom tačno, uključujući i ostale prepravke). Posao ne zahteva nikakve specijalne alate osim lemilice i sajdžijske krstaste odvrtke, a specifikacija materijala je po etapama data u tekstu.

Fabričko pakovanje UF-H2b. Unutra je samo lampa sa fabrički ugrađenom zakačkom i traka za nošenje na čelu sa silikonskom montažom (nema baterije, rezervnih delova, garancije ni uputstva za rukovanje i održavanje)

Obe pošiljke su stigle u roku. Omotnicu sa lampom su carinici otvarali iz meni nepoznatih razloga, pa sam morao da platim otkupninu od 65 dinara, međutim nisu naplatili ni carinu ni PDV, na šta zbog cene lampe uostalom i nemaju pravo. Lampa je bila 3-4 dana u upotrebi u svom izvornom obliku, a onda je legla na operacioni sto dr Frankenštajna. Ovako je tekla prepravka...

Prvo je bilo potrebno odšrafiti 2 mala zavrtnja sa krstastom glavom. Posao je odradila precizna krstasta odvrtka od 1.2mm (iz jeftinijeg kompleta HM Muellner, koji je cenovno pristupačan i zadovoljavajućeg je kvaliteta). Gumica na slici je očigledno namenjena za veći model iste firme (UF-H3, 1x18650), jer se vidi da ima 3 rupe, ali u UltraFire-u baš i nisu marili za to. Na unutrašnjoj strani gumice vide se tragovi korozije sa prekidača (lampa je potpuno nova - voda je verovatno ušla još kod proizvođača, ili je prekidač ugrađen već korodiran). Ništa novo za kineske firme...

Prekidač nije običan mehanički, kakvi su normalni kod starijih lampi, nego mali elektronski taster, koji čipu šalje informaciju da je prekinuto/uspostavljeno strujno kolo. Kada je lampa sklopljena, prekidač se dosta teško aktivira, pa nije za slabije prste. Ovo bi prilično smetalo kod korišćenja u varijanti čeone lampe, ali meni trenutno možda i odgovara, jer su manje šanse da se prekidač aktivira u toku nošenja u džepu ili rancu.

Kada se prekidač izvadi iz ležišta, sledi neprijatno iznenađenje! Emiter je učvršćen tako što je malo parče aluminijuma uglavljeno između njegove mini-štampane pločice (MCPCB) i zadnje unutrašnje strane glave lampe, a zatim je unutrašnjost glave zalivena belom termalnom masom (sama masa je nešto tvrđa i manje elastična od običnog prozorskog silikona, ali se relativno lako kida i uklanja). Mehanički ovo može da prođe, ali je odvođenje toplote na ovaj način neadekvatno i diletantski rešeno, pa se emiter na jačim režimima rada prekomerno zagreva i skraćen mu je vek trajanja.

Mala i veoma grubo obrađena aluminijumska prizma u funkciji hladnjaka je veoma optimistično (ili nemarno) rešenje

Umesto da je obezbeđena veća metalna masa u dodiru sa emiterom i dobar kontakt "metal na metal" koji bi efikasno odvodio toplotu na telo lampe, u UltraFire-u su odabrali goreprikazano traljavo rešenje i svakako nije dobro ostavljati lampu da duže radi na maksimalnoj jačini. Sada mi je jasno zašto se ova lampa u fabričkoj verziji jedva primetno zagreva spolja: sva toplota ostaje zarobljena unutra.

Vreme za izbacivanje đubreta: parče aluminijuma i izvađeni komadići bele termalne mase spremni za put u kantu

Emiter sa plastičnom optikom - nema ni reflektora ni sočiva, samo zaštitno "šeširče" od providnog akrila (pažnja: lomljivo je i lako se izgrebe!) koje tačno pasuje preko XR-E emitera. Upotrebljivo je i za XM-L, preko koga takođe lepo legne uz "klik". Međutim, nešto tanji XM-L će ležati dublje unutar optike.

U unutrašnjosti se vidi drajver (u sredini su glavni čip i induktor). Ne deluje mi moguće da drajver može lako da se izvadi, rekao bih da je zalepljen u ležištu. Bilo bi dobro da i on može lako da se zameni alternativnom (boljom) verzijom...

Novi emiter u toku prilagođavanja za ugradnju: pločica je prečnika 16mm (idealno bi bilo 10) pa mora da se svede na znatno manje mere, tj. iseče i doradi. Koristio sam obične ručne alate (testericu i turpije) umesto Dremel-a, da bih izbegao oštećenja ako mi šajbna odskoči. Na emiteru je tokom obrade stalno bila postavljena plastična optika, a koristio sam i papirnu maskirnu traku da ne bih oštetio veoma osetljivu površinu optičke kupole. Ako se emiter zaprlja, za čišćenje može da se koristi čisti etanol i fina magična krpa, ali vrlo nežno i pažljivo. Pri obradi pločice treba takođe dobro paziti da se ne oštete provodne stazice i da se sačuvaju dva predviđena mesta za nalemljivanje provodnika za napajanje. Posao je pipav i treba biti oprezan i staložen, ali nije strašno.

Poslednji pogled na stari emiter (inače je XR-E zbog male emitujuće površine izuzetno pogodan za dobro fokusiranje i velike dobačaje snopa). XM-L pripada novijoj generaciji i energetski je efikasniji, veoma pogodan za difuzno svetlo, velike snage i manje domete (teoretski uz dobro hlađenje ima snagu 10W, što je u ovoj aplikaciji ipak nedostižno).

 

Prvi pogled  na bakarni "hladnjak" (ustvari deo toplotnog mosta koji odvodi toplotu sa emitera na aluminijumsko telo lampe). Sa donje strane je urađeno udubljenje zbog induktora, koji štrči sa ploče drajvera i dosta smeta. Preko induktora je kasnije stavljeno parče izolir-trake, da bakarni deo ne premosti njegove pinove i ne dovede do kratkog spoja na drajveru. U tako malom prostoru kratki spojevi su mogući, ali situaciju malo olakšava anodizirana (neprovodna) unutrašnja površina tela lampe.

 

"Hladnjak" je napravljen od bakarne cevi, prethodno čekićem dobro spljoštene i izravnate. Bakar je izuzetno dobar provodnik toplote i redovno se koristi za ove namene.

Naleganje hladnjaka na pločicu emitera treba da je što bolje, a zazor popunjava termalna pasta. Traži se što bolji dodir metala na metal, što veća površina naleganja i što tanji sloj paste.

Obrađen i zalemljen XM-L emiter. Toplija nijansa fosfora pokazuje da je ovaj emiter neutralan (prema podacima sa sajta CCT je 4500K, ali rekao bih da je bar 5000K)

Nije bilo potrebe ni za kakvim specijalnim procedurama pri lemljenju ("reflowing" i sl.). Dobro zagrejana stara ruska lemilica od 40W (a mogla je i slabija) odradila je posao kako valja. Pločica mora da se zagreje da bi se žice zalemile i emiter će to bez problema izdržati, ali se ne sme preterivati sa grejanjem, da se on ne bi odlemio sa pločice. Žice mi deluju nešto tanje, ali na sreću i duže od onih koje sam viđao na drugim otvorenim UF-H2 na Internetu.

 

"It's alive!" ;P 

Plastična optika ovde je već zalepljena epoxy lepkom u svoj otvor na glavi lampe, pa je to mesto sada vodootporno.

Radi difuznijeg, pravilnijeg i šireg snopa, u plastičnu optiku je (iznutra) postavljen difuzor od providne plastike sa obostranim "frosted" dezenom, dobijen zumbovanjem i po obodu dorađen šmirglom. Ovo nije standardni materijal, već kartica nađena u pakovanju obuće, međutim moguće je napraviti nešto slično (možda i bolje?) od dva sloja D-C-Fix folije slepljene zajedno. Ispostaviće se da ovakav difuzor eliminiše sve anomalije u snopu, daje dobru ujednačenost nijanse svetla i veoma širok ugao emitovanja - oko 150 stepeni (praktično kao tzv. "mule" svetiljka). Ovakav ugao snopa kod čeone lampe pokriva čitavo vidno polje i nije potrebno "švenkovanje" glavom ni naprezanje očiju. Negativna strana jako difuznog snopa je naravno slabiji domet.

Upasivanje emitera: XM-L se lepo uklapa u postojeću plastičnu optiku, ali njegova aluminijumska pločica mora da se iskroji po meri

Sa zadnje strane emitera utiskuje se bakarni hladnjak (zaglavljuje se između 2 "brega" u kojima su bušene rupe za šrafove i alu-pločice na kojoj je emiter) uz obavezno nanošenje termalne mase u sve zazore.

Novi emiter, gledan kroz difuzor. Bez difuzora je snop znatno uži, ima razne anomalije i neravnomernu boju po širini (sredina je snežno bela, a periferija neprirodno žućkasta).

Prva proba, bez hladnjaka i termo-mase. Mala snaga i vrlo oprezno, zbog grejanja emitera... (koncentrični krugovi na slici snopa svetla potiču od JPG kompresije u foto-aparatu - inače nisu vidljivi). Postavljanje izolir-trake gde treba, da bi se izbegli kratki spojevi, a zatim nanošenje termo-mase i ubacivanje hladnjaka na mesto.

Ugrađen bakarni hladnjak (zaglavljen između dva bočna brega i aluminijumske pločice emitera, pri tome zaliven novom termo-masom)

Nova termo-masa je "uradi sam" varijanta, čiji približan sastav može da se nađe na nekim forumima (otprilike 50% epoksi lepka i 50% električno neprovodne termalne paste za procesore - koristio sam "Bison 1h" lepak i solidnu "Chillaramic" Al203 pastu). Još jedna kratka proba sa baterijom - sve radi!

Sledi montaža prekidača. Metalni prsten i gumeno dugme prekidača su montirani uz strateško korišćenje silikona za kupatilo, da bi se dobila vodonepropusnost. Doduše, zaboravio sam da stavim izolir traku na donju stranu pertinaks pločice na kojoj je prekidač, ali pošto za sada nema kratkih spojeva pretpostavljam da je sve u redu. Ova lampa nema definisan stepen IP zaštite, pa je u originalnoj fabričkoj verziji ne treba potapati u vodu ni izlagati padavinama.

Proba kvaliteta snopa i boje svetla. Aparat je podešen na auto white balance, ali fotografija ipak ne može verno da prikaže stvarno stanje. Ovaj neutralni XM-L emiter nema visok CRI indeks, ali ipak daje dosta životnije i toplije boje u odnosu na stari XR-E ili čak XP-G R5 koji je još uvek standard za manje lampe. Uz to, snop je besprekorno difuzan, sa blagim prelazom ka periferiji i bez ikakvih tzv. "artefakata". Prstenovi vidljivi na slici više rezolucije opet potiču od jake JPG kompresije.

Teško je spolja uočiti razliku u odnosu na original. Ono što se u upotrebi odmah primeti nakon ugradnje moćnog XM-L-a i "termalnog doterivanja" je relativno brzo zagrevanje lampe na najjačem režimu, i to prvo onih delova gde se iznutra oslanja bakarni hladnjak. To je posledica boljeg "toplotnog mosta" od emitera ka telu lampe, što je i bio cilj (toplota se dalje širi na celu lampu, urađenu iz jednog komada aluminijuma). Lampa pri tome nikada ne postaje previše topla da bi se udobno držala u ruci, ali ne treba preterivati: XM-L emiter pri istoj struji daje više svetla nego XR-E, ali u ovako malom telu lampe nije u potpunosti na svom terenu, ako se očekuje duži rad.

Naknadno sam zamenio i šrafove koji pričvršćuju zakačku za nošenje, čime se postiže da lampa leži dublje i sigurnije u džepu. Stari, hromirani šrafovi (M2x3mm, Torx T6) imaju visoke cilindrične glave i efektivno smanjuju visinu držanja zakačke za oko 1cm. Novi šrafovi imaju niže i zaobljene glave, a ušrafljeni su uz dodatak auto-laka pa neće sami da se odvrnu i voda ne može da prodre kroz njihove rupe.

Pomoću digitalnog unimera sam izmerio vrednost parazitske struje na mom primerku UF-H2b i rezultat je 8.76mA (što odgovara vremenu pražnjenja od oko 10 dana za Eneloop AA bateriju od 2000mAh!!!). Uz ovako rasipnički rad drajvera, zaključio sam da je jedini racionalan način nošenja UF-H2b da se kapica malo odšrafi (tzv. "tailcap lock-out") kad god se lampa neće koristiti, jer se tako tok parazitske struje i neželjeno trošenje baterije prekida u potpunosti. Naravno, ova procedura poništava memoriju upamćene jačine svetla, pa će se lampa uvek paliti na najvećoj jačini. Zaista razočaravajući nedostatak za lampu ove cene...

Lampa mi je u međuvremenu pala na betonski pod sa visine oko 1.2m i nastavila da radi bez ikakvih smetnji. Spoljna oštećenja nisu narocito vidljiva, jedino što je magnetni čep pokupio gomilu metalnih opiljaka (u pitanju je bio pod radionice). Dalje od magnetnog čepa iz predostrožnosti treba držati satove, hard diskove, magnetne kartice i sl. Svi moji džepni nožići su već namagnetisani, što mi se baš ne sviđa.

Pošto se uz ovu lampu uglavnom ne dobija nikakvo uputstvo za rukovanje, a na sajtovima se može naći pogrešna informacija da ona ima 3 režima rada (tipično Hi-Lo-Strobe), evo kako ona u stvari funkcioniše: korisnički interfejs UF-H2b omogućuje bestepenu regulaciju jačine (tzv. ramping) od najjačeg režima ka najslabijem, tako što se (kada je lampa već uključena) prekidač ponovo pritisne i drži neprekidno dok se ne dobije željena jačina svetla, a zatim otpusti. Ako tada ne otpustite prekidač, jačina će se povećavati pa opet smanjivati, i tako ciklično. Lampa ne daje nikakvu indikaciju najslabijeg režima, što je priličan propust jer neke recenzije pominju da H2b sa dobrom alkalnom baterijom na potpunom minimumu može neprekidno da radi preko 3 dana (odlično vreme!), pa bi bilo korisno da lampa na neki način pokaže kada je ta vrednost dostignuta pri rampingu (laganim treptajem i sl.). Prva UltraFireova verzija H2 i neke njene replike imaju SOS signal u meniju, ali novija "b" verzija ima samo strobe, koji se aktivira tako što se pri uključenom svetlu prekidač dvaput brzo pritisne (isto tako se i isključuje). Strobe radi uvekna maksimalnoj jačini i ima frekvenciju oko 15Hz. Memorija funkcioniše trenutno, tj. drajver odmah pamti poslednju korišćenu jačinu kada se lampa isključi, ali će se upamćena jačina obrisati ako pri uključenoj lampi delimično odšrafite poklopac za bateriju. Obrisana memorija znači da će pri sledećem uključivanju lampa krenuti u najjačem režimu. Ako je lampa isključena i tada delimično odšrafite poklopac za bateriju, memorija se briše nakon isteka 9-10 sekundi.

Suprotno mom prvobitnom ubeđenju, moguće je korišćenje UF-H2 kao čeone lampe čak i kada je na nju postavljena zakačka za džep, što je demonstrirao korisnik iz Rusije na forumu Fonarevka...

Eksterni linkovi ka recenzijama:

BudgetLightForum (early version review by sb56637)

BudgetLightForum (heatsinking by Huny74)

lisica.pl (H2B review)

Fonarevka (review by BigDad 

Edit 26-11-2013: Evo kako moja UF-H2b izgleda sada. Zakačka je pukla pre više od mesec dana (naravno, na mestu velikog opterećenja gde je proizvođač "strateški" izbušio potpuno beskorisnu rupu...). Novu zakačku nisam ni pokušao da napravim. Jednostavno sam odšrafio i pomoću Dremel-a prilagodio ostatke slomljenog dela za ugradnju alkice (split ring), da bi mi ostala bar neka varijanta nošenja osim na traci za glavu. Nakon ove modifikacije svi čelični delovi su potamnjeni tečnim brunirom za oružje (Klever). Tamni sloj se već haba, ali ništa strašno: i anodizacija se polako haba, pa lampa sada ima lepe tragove uobičajenog nošenja.

Edit 16-12-2013: Pomoću digitalnog unimera sam izmerio struju koju lampa vuče iz baterije na maksimalnom režimu (Imax=1,46A) i na minimalnom režimu (Imin=50mA). Merenje sam uradio sa relativno novom i sveže napunjenom Duracell NiMH baterijom od 2450mAh, i sa njom bi teorijsko (proračunsko) vreme rada bilo 1h40min na najjačem režimu, odnosno 49h (2d1h) na najslabijem. Nije loše, ali u realnoj upotrebi ove teoretske vrednosti su samo orijentir.

Još jedna aproksimativna računica, urađena na osnovu poređenja snage koja se iz baterije isporučuje drajveru i snage koju drajver isporučuje emiteru, pokazuje da emiter pri maksimalnoj snazi (napon na emiteru Vf=2,9V, napon opterećene napunjene baterije 1,15V, pretpostavljena efikasnost drajvera 0,85) vuče struju nešto manju od 500mA, što mi ne deluje loše. Prema dokumentaciji proizvođača cenim da neutralni (T4-T5) XM-L emiter pri ovoj struji daje svetlosni fluks od 150-200lm. Sa gubicima u optici od oko 25%, lampa "na izlazu" daje između 110lm i 150lm...

<work in progress>